ช่วงนี้มีแต่คนถามจังเลย >.<~!!! ว่า "เป็นไง? แต่งงานแล้วเป็นไงบ้าง"

ไม่รู้จะตอบยังไง * x *???

เคยหันไปถามรุคาว่าแล้วก็ได้คำตอบมาว่า "ก็ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนนิ? ก็เหมือนเดิมๆ"

นั่นสิ เจ๊ก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน.....

มันไม่ใช่เรื่องผิดปกติ หรือเป็นคำตอบที่เอาใจใคร
หรือตามแบบฉบับอันสมบูรณ์ว่า 'ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง'

มันไม่ใช่อย่างนั้นเลย....

แท้ที่จริงแล้ว เราก็ยังคงดำเนินชีวิตตามปกติ ไม่มีอะไรเปลี่ยน.....อย่างนั้นจริงๆ

นอกจากการเดินเข้าบ้านของอีกฝ่ายได้อย่างเต็มร้อย ในฐานะตำแหน่ง 'ลูกเขย' และ 'ลูกสะใภ้'

นึกย้อนไปตั้งแต่วันที่เริ่มต้น...ที่ได้เจอกัน

ความรัก.....<< ไม่ค่อยจะมีคำนี้คั่นระหว่างเจ๊กับรุคาว่า.....
นั่นคือความจริงที่บอกได้เต็มปาก....

เพื่อน และ ความเข้าใจ << สิ่งนี้ต่างหากที่อยู่ท่ามกลางเราสองคนเสมอมา.....

:
:

รุคาว่าพูดกับเจ๊หลังแต่งงานว่า

"อย่ารู้สึกว่า 'รักกันมาก' .....

ให้เราสองคนอยู่ด้วย 'ความเข้าใจ' ให้มากกว่า คำว่า 'รักกันมาก'

เราแต่งงานกัน ไม่ใช่เพราะรักกันมากจนทนไม่ได้ที่จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน
แต่เราแต่งงานกัน เพราะ...เราเข้าใจกันมากพอที่ควรจะอยู่ด้วยกันเป็นคู่ชีวิตกันได้แล้ว

เราก้าวผ่านคำนั้นมานานแล้ว....."

รุคาว่าที่ไม่ค่อยพูด.....กลับพูดอะไรที่ทำให้เจ๊รู้สึกถึงความ 'มั่นคง' ได้มากมาย

^ ^

คนสองคน นิสัยต่างกันสุดขั้ว
คนนึงใจร้อน เอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้ ! ชอบในสิ่งที่ชอบอย่างไม่ลืมหูลืมตา.....
อีกคน ใจเย็น นิ่ง สงบ ไม่เคยเอ่ยปาก ไม่เคยร้องขออะไร ไม่เคยรับคำ.....

สิ่งที่เหมือนกันเพียงอย่างเดียว คือ "การกระทำที่สม่ำเสมอ"

เราสองคนไม่เคยรับปาก หรือให้คำสัญญาใดๆ กันเลย
แต่สิ่งที่เป็นอยู่อย่างสม่ำเสมอตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ นั่นคือ สัญญาใจที่มองเห็นตลอดมา

รุคาว่า ไม่เคยเดินจับมือ ไม่เคยเหลียวหลังมาดูคนเดินตาม ไม่เคยเอ่ยปากบอกคำว่า 'รัก'
ไม่เคยร้องขออะไร ไม่เคยถาม อยากทำอะไร ก็ทำไป......

ซึ่งสำหรับเจ๊แล้ว การไม่ร้องขอ ไม่ขีดกรอบ ไม่จำกัดความคิด.....มันเป็นสิ่งที่บังคับตัวเจ๊ได้เอง
ว่าอะไรควรทำ หรือไม่ควรทำ.....เจ๊มันประเภทยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ยิ่งอยากได้ยิ่งไม่ให้!!!
ถึงได้อยู่กับรุคาว่าได้ยังไงล่ะ.... ^ ^

และสิ่งที่รู้อยู่เสมอ นั่นคือการเดินเข้าไปหารุคาว่าเมื่อไหร่ก็ได้ เค้าจะยิ้มตอบกลับมาตรงที่เดิมเสมอ.....

สิ่งเหล่านี้คือ 8 ปี ที่เป็นอยู่เสมอตลอดมา.....

รุคาว่าไม่เคยมีครั้งไหนที่ 'ไม่ตามใจ'
เจ๊อยากทำอะไร อยากได้อะไร อยากเอาแต่ใจแค่ไหน....เค้าไม่เคยเอ่ยปากห้าม

แต่.....เราต้องรู้ด้วยตัวเองว่า มันมากไปหรือเปล่า? ให้คืนเค้าไปเพียงพอหรือยัง?
นั่นคือสิ่งที่เราต้อง 'ตระหนัก' ด้วยตนเอง

สิ่งเดียวที่ 'ไม่เคย' เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องในความสัมพันธ์ของเรา

นั่นคือคำว่า 'การอดทน'

อย่าให้มันมีเลย ไม่ว่าจะเป็นแฟน เป็นเพื่อน ไม่ว่าคู่ไหนก็ตาม อย่ามีคำนี้เด็ดขาด !!
เพราะความอดทนย่อมมีขีดจำกัด สักวันนึงจะถึงจุดหักเห เมื่อหมดความอดทน

'อย่าอดทนกับใคร'

ไม่ชอบ ไม่พอใจอะไร ขอให้พูดออกไปเลย! อย่าเก็บไว้

เจ๊กับรุคาว่า ไม่เคยมีความลับต่อกันเลย ไม่ว่าจะทำอะไร
ด้วยนิสัยเอาแต่ใจ ใจร้อน ทำให้เจ๊แสดงอารมณ์ออกมาในทันที ว่าไม่พอใจ
แม้บางครั้งอาจจะมากเกินไปซะด้วยซ้ำ (เจ้าอารมณ์ เอาแต่อารมณ์ ชอบตวาดรุคาว่าอยู่เรื่อย -- --;;)
แต่นั่นก็ทำให้ไม่มีอะไรหลงเหลือเก็บอยู่ในใจเลย.....

8 ปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีเลย ที่เราสองคนจะทะเลาะกันข้ามวัน
ถึงจะโมโหแค่ไหนกับรุคาว่าที่แสนจะใจเย็นจนแทบจะเฉื่อยชา -- ---"
แต่มันก็จบเรื่องแค่ตรงนั้น

ผ่านไป 5 นาที ทุกอย่างก็กลับมาเหมือนเดิม......

การที่เราอยากได้อะไร ก็บอก.....ได้ไม่ได้ก็อีกเรื่องนึง แต่ขอให้พูดออกมา.....
รุคาว่าเป็นคนพูดน้อย จนเจ๊มักจะต้องถามเสมอๆ ว่า คิดอะไรอยู่?.....
นั่นคือสิ่งที่เราเอาใจใส่ คอยสังเกตสีหน้าว่าเค้าพอใจ หรือไม่พอใจ.....
เมื่อเรารู้ว่าเค้าไม่พอใจ เราก็ต้องหยุดความไม่พอใจของเค้าให้ได้! นั่นคือหน้าที่ๆ ที่เราจะต้องทำ

สุดท้ายสิ่งที่ลืมเสียไม่ได้คือ.....การที่เราจะอยู่ด้วยกันกับใครสักคน หรือคบหากับใครสักคน

'จงแสดงในสิ่งที่ตัวเองเป็นให้มากที่สุด.....ตั้งแต่แรก'

ปัจจุบันนี้ความรู้สึกและความเป็นอยู่อย่างที่เล่ามาด้านบน 'มันกระชับขึ้น แน่นขึ้นกว่าเดิม'
นั่นคงเป็นสิ่งเดียวที่รู้สึกแปลกไป ^ ^

ถ้าเปรียบรุคาว่าเป็นดั่งฮารุโอมิ.....ที่นิ่งเงียบ สม่ำเสมออยู่ตลอดมา
เจ๊ก็คงไม่ต่างกับนางพญาคิอิจิที่โคดเอาแต่ใจ --- ----" แต่ก็ 'รัก' ฮารุโอมิ ^ ^