คิดถึงจิบิอีกแล้ว.....

วันสองวันนี้รู้สึกเครียดๆ เพราะว่ามีเรื่องไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่
แต่ก็ยังมีรุคาว่าอยู่ข้างๆ

ไม่อยากเครียด อยากลืมๆ หรือมองข้ามๆ ไป
แต่ก็เป็นเรื่องใกล้ตัวเหลือเกิน มันเลยไม่สามารถตัดออกไปได้

จิบิคงกลุ้มใจเหมือนหม่าม้า ถึงได้กินไม่อะไรไม่ค่อยได้จำนวนเยอะๆ เท่าไหร่ ใช่มั้ยจ๊ะ ^ ^
เพราะหม่าม้าเบื่ออาหารไปหมด ไม่อยากกินไปหมด แปลก....?

แต่จิบิก็จะเตือนให้รู้อยู่เรื่อยเลยว่า "หิวแล้วคับ" *ผู้ชายเร๊อะ? -- ---?* ตลอดเลย

เรื่องที่รู้ตัวว่าหิว ก็คือ จะรู้สึกพะอืดพะอม เหมือนจะคลื่นไส้น่ะ
แต่พอได้กินสักคำแรก หรือ สองสาม คำ อาการก็หายไปปลิดทิ้ง O.o อู้วววว์
จริงๆ คนที่คลื่นไส้ มันน่าจะสักพักถึงจะหายใช่มั้ย?

เจ๊ก็เลยคิดว่า จิบิคงหิวข้าว แล้วเค้าก็บอกว่าหิวแหละมั้ง 55555

ช่วงนี้ นน. ขึ้นจากเดือนที่แล้ว แต่ก็ยังไม่มาก เพราะว่า ระดับการกินเยอะอยู่คงที่เรื่อยๆ
แต่ก็กินมากกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย......ยังไม่มีอะไรพิสดารที่อยากกินเป็นพิเศษหรอก --- ----"

นอกจาก อยากหม่ำชิโนะ ! ; P แต่กลัวผู้ชายคนนั้นจะตรบเอา เอิ๊กส์ๆ

อีกอย่างขอบคุณจิบิที่รู้ใจหม่าม้า ว่าไม่ชอบการอาเจียน คลื่นไส้....เลยไม่แกล้งหม่าม้า ^ ^

::

เออใช่....มีเรื่องที่คุณแม่คนนึงเค้ามาเขียนเอาไว้....เอามาฝาก

ใครอยากอ่าน ก็กรุณาเช็คเวลาตัวเองว่าพอมั้ย? เช็คตัวเองว่ามีผ้าเช็ดหน้ามั้ยด้วย?
ปกติไม่ค่อยชอบเรื่องเศร้าหรอก ไม่บันเทิงใจ แต่เรื่องนี้ซึ้งกินใจดี
ยิ่งช่วงนี้รู้สึกจะเสพเรื่องความผูกพันธ์แบบนี้เยอะจัง ; P 55555

ก็อย่างว่าแหละ มีอีกคนที่จะต้องดูแล.....ก็ต้องรู้สึกผูกพันเป็นธรรมดา
ใครใจอ่อนมากๆ หรือมีเรื่องอะไรต้องทำ ก็ข้ามไปซะนะ อิอิ ^ ^

http://topicstock.pantip.com/lumpini/topicstock/L3440053/L3440053.html

Credit : รูปจากกระทู้นั้นแหละ....ชอบจัง