วันนี้รู้สึกตื่นเต้นมากๆ

เพราะรู้ว่าจะเป็นวันที่ได้เจอหน้าคุณหมอที่ต้องการฝากท้องเป็นครั้งแรก
และก็มีปัญหาที่เป็นอยู่มาหลายวันแล้ว นั่นก็คือ เท้าบวม....

คงเป็นวันที่จะไขปัญหาได้ซักที ว่ามันเป็นอะไรกันแน่???

ก็ได้ไปเจอมาจริงๆ ด้วย....คุณหมอคนนี้คือ ผศ.นพ อนุวัฒน์ เป็นอาจารย์หมอประจำที่ รพ.ศิริราช
ยังดูไม่แก่เลยอ่ะ....พูดจานิ่มๆ น่าฟังดี.....มีความรู้สึกอุ่นใจมากที่สุดใน 3 เดือนที่ผ่านมา >_<~!!!

อย่างแรกที่ถามคุณหมอคือเรื่องเท้าบวม....
คุณหมอให้ปากคำว่า --- ---" อิชั้นคงจะกินเค็มมากไปหน่อย เท้าเลยขึ้นอืดเป็นกีบหมูอย่างนี้ U_U
แถมยังเดินไม่ค่อยได้อีก เพราะเจ็บอย่างแรง หุ หุ.....จนต้องควักเงินไปซื้อรองเท้าแพงๆ ใส่ ---- ----;; *เหงื่อตก*
ก็คงงั้นแหละ คุณเจร๊ไม่กินเผ็ดแต่จะหนักรสอื่นแทน ซึ่งก็แน่นอนว่า มีเค็มนำ ตามด้วยเปรี้ยว และหวานรั้งท้าย....

มันก็สมควรอ่ะนะ คุณเจร๊ว่าไม่ได้เค็มแค่ช่วงนี้หรอก คงจะสะสมมานานแล้ว
เหมือนมีความคิดเวลากินว่า ถ้ากินเค็มจะกินได้เยอะ และก็กินน้ำได้เยอะด้วย...<-- คิดมาตั้งนานแล้ว เป็นกันมั้ย?
ต่อจากนี้ก็คงจะต้องลดๆ ลงแล้วแหละ

และคุณหมอก็แนะนำให้นอนยกขาสูงๆ อย่างที่ใครต่อใครแนะนำด้วยนั่นแหละ ^ ^

จบเรื่องปัญหาคาใจอยู่เป็นอาทิตย์ ---"---- ว่าเมื่อไหร่จะถึงวันศุกร์ซักที คิดอย่างนี้มา 7 วันแล้ว

:

:

และก็มาถึงเรื่องบุคคลสำคัญของวันนี้กันดีกว่า ^ ^

คุณหมอบอกว่า อยากจะตรวจท้องดูหน่อย ให้ขึ้นไปนอนบนเตียง....
แล้วก็รู้สึกว่าคุณหมอทำอะไรซักอย่าง แล้วจู่ๆ ก็มีเสียงอะไรไม่รู้ดังๆ

ดังตุบๆ ตุบๆ

ดังต่างไปจากเสียงเด็กที่ร้องงอแง

ดังไม่เหมือนเสียงเด็กที่โดนฉีดยา....

:

:

ช่วงเวลาที่อึ้งๆ อยู่ว่าคุณหมอพยายามคลำหน้าท้องด้วยมือ

หามดลูกของเราไม่เจอ เพราะท้องยังเล็ก

:

คุณหมอก็พูดขึ้นมาว่า....

"เสียงหัวใจของลูก"

:

:

พระเจ้า.....มันช่างเป็นเสียงที่ไพเราะที่สุดในโลกเลย....
ตอนนั้นอยากจะร้องไห้ออกมาเลย.....

เสียงหัวใจที่เต้นเสียงดัง(เนื่องจากเครื่องฟังมันขยายจนดังชัดเจน)

เต้นแรง...

เต้นเร็ว

เต้นแบบที่บีบหัวใจของคนเป็นแม่ได้อย่างเลือดเย็นจริงๆ.....

:

เสียงคุณหมอที่ทุ้มบ่งบอกประโยคนั้นออกมาแล้ว
รู้สึกเหมือนขนลุกมากๆ......

เจร๊ไม่เคยเรียกเค้าว่าอย่างนั้นเลย.....ปกติจะเรียกกับรุคาว่า ว่า "น้องจ๋า"
อย่างเช่น มีน้องจ๋าอยู่ในนี้นะ ^ ^ หรือ น้องจ๋าหิวแล้วปะป๊า~ จะพูดเล่นกันแบบนั้น
*จริงๆ หมายถึงน้องเฉยๆ 'จ๋า' ไม่ใช่ชื่อนะ แบบเรียก ปะป๊าจ๋า หม่าม้าจ๋า และก็น้องจ๋าน่ะ....*

พอมีคนที่สามารถจะยืนยันสถานะของเราได้ชัดเจน ว่า "เสียงหัวใจของลูก"

มันทำให้มีความรู้สึกว่า นั่นคือลูกเรานะ....
เป็นความรู้สึกที่อธิบายออกมาไม่ได้เลยอ่ะ....

เสียดายที่ปะป๊าไม่ได้มาได้ยินด้วย....หม่าม้าเลยได้ยินเสียงหัวใจเค้าครั้งแรกคนเดียว.....

:

:

คราวนี้พอตรวจอะไรเสร็จแล้ว ก็บอกหมอว่า อยากจะอัลตราซาวน์ดู
เพราะรู้สึกกังวลที่ยังไม่เคยได้คุยกับหมออย่างจริงๆ สักคน ตั้งแต่ท้องมา
อย่างน้อยก็ยังมีความรู้สึกว่า การกินเก่ง การหิวบ่อย กินเยอะ น้ำหนักขึ้น
ก็เป็นความรู้สึกใจชื้นว่า น้องจ๋ากำลังเติบโตนะ.....แต่ก็ยังอดกังวลไม่ได้

แค่อยากเห็นว่ามีน้องจ๋าอยู่จริงๆ เค้ากำลังอยู่ในตัวเราจริงๆ

หมอก็บอกได้.....ก็ไปดูกัน.....
และก็ได้รูป จิบิตัวน้อยๆ ออกมาอย่างนี้แหละ.....

รูปนี้เป็นส่วนที่มองจากด้านบน จะเห็นสมอง และก็เส้นแนวสันหลังตรงส่วนล่างของศีรษะ
สองจุดด้านบนเป็นตำแหน่งของดวงตา..... ^ ^

หมอพูดยาวเป็นกิโล ------ ---------" แต่อิชั้นนอนน้ำตาซึมยิ้มไปมาเหมือนคนบ้า
จับใจความอะไรไม่ได้เลย ไม่รู้คุณหมออธิบายอะไรบ้าง U_U

ได้เห็นแต่ว่า นี้หัวนะ ที่สันหลัง สมองนะ ความยาวนะ นี่ขาเค้า นี่แขนนั่นไง ๆ ๆ

จิบิทำท่าตลกๆ ให้หม่าม้าหัวเราะด้วยอ่ะ ^ ^
ก็พอซาวน์ลงไป จิบิจะอยู่ในท่า นอนคว่ำ แล้วก็เหมือนกับกระดกก้นใหญ่เลยอ่ะ

ทางขวามือจะเห็นขาด้วย ท่านี้เป็นท่านอนคว่ำอย่างที่บอก ด้านขวาจะกระเด้งๆ ตลอดเลยอ่ะ 5555

อ๊ะๆ อย่าคิดทุเรดๆ กันนะเฟ้ย >>____<<~!!!!! *เพราะชั้นคิดไปแล้ว ว๊ากกก ไม่ช่ายยย >_<~!!*
ก็คงประมาณว่าตัวจิบิจะลอยๆ อยู่ในรก ในน้ำคร่ำ พอมีอะไรกดๆ ลงไปก็คงเด้งกระดอนไปมา

คุณหมอยังบอกเลยว่า ทำไมเค้าทำท่าตลกจัง แต่หม่าม้าว่า น่ารักดีอ่ะ....เหมือนกบกระโดดเลย 555555

:

วันนี้มีความสุขจัง ^ ^
จิบิมีคนเดียว ไม่มีพี่น้องอยู่ในท้องด้วย ไม่ต้องลุ้นว่าจะมีเคะเมะ เหอเหอเหอ~
ได้เจอหน้าจิบิแล้วมีความสุขที่สุดในโลก มีความสุขที่เห็นเค้าเติบโตอย่างดีแล้ว
ความกังวลที่มีมาตลอดก็ค่อยๆ หายไป.....

เค้าดูร่าเริงจริงๆ นะ หรือเป็นเพราะหม่าม้าเส้นตื้นก็ไม่รู้ 55555
ปะป๊าเค้ายังบอกว่า ซนและลิงโลดแบบนั้นสงสัยได้ผู้ชาย 5555 เอิ๊กส์ ๆ

แต่จริงๆ ยังไม่รู้หรอกนะ....ว่าเป็นเพศไหน

หม่าม้ากะว่าจะไม่อยากรู้จนท้องโตๆ แล้วโน่นเลย 555555
มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะพูด ยากจะอธิบายจริงๆ รู้อย่างเดียวว่ามัน "ยิ่งใหญ่มากๆ"

.....ไม่ว่ามันจะเป็นความรู้สึกอะไรก็ตาม.....